Weblog - September 2010

Meer met minder

Hard werken brengt niet altijd de oplossing. Soms is niet doen beter. We verloren dat uit het oog, toen we door de voedselschaarste meer gras wilden kweken. Dat was gelukt, de weides waren weer groen. Maar hoe fout die beslissing was geweest bleek, toen Sterma kreupel begon te lopen.

De dierenarts stelde als diagnose hoefbevangenheid. Paarden raken hoefbevangen van te voedselrijk gras. Door een verkeerde vertering raken hun hoeven dan ontstoken. Eerst dachten we nog, dat Sterma daar misschien gevoeliger voor was, maar uiteindelijk begonnen ze allemaal te strompelen. 

Al snel leek het op kuuroord. De paarden stonden in de zandbak, omdat dat zachter liep. Gras was uit den boze en ze stonden op een dieet van schraal hooi. Ter verkoeling van de ontsteking gingen ze om de beurt in een modderbad.

Terwijl we met ze liepen om de doorbloeding te stimuleren, konden we ons wel voor de kop slaan. We proberen juist altijd stengelig paardengras te krijgen. Maar doordat we nooit problemen hadden, was dat wat naar de achtergrond geschoven.

De combinatie van kort grazen door meer paarden, met droogte en kunstmest is ongunstig voor het suikergehalte van het gras. Met wat extra inspanning en een nieuwe strategie gaat het gelukkig weer goed met ze. Les geleerd ...

Zaterdag 11 september - Marja







 
Vijf is meer dan drie

Als we op locatie een workshop geven, nemen we twee paarden mee. Er is niet meer plek in de trailer. De eenzame achterblijver sleet, gestrest hinnikend, langs de schrikdraad een spoor uit. Daarom leek het ons een goed idee er een paard bij te hebben. Sterma en Stella kwamen als stel.

De paarden moeten wennen aan elkaar, wij moeten ook wennen. Het leek zo simpel, maar de balans die we een aantal jaren hadden, is verstoord. Meer paarden vraagt meer werk. Het dagelijks uitmesten van de wei en de gang naar de hoefsmid. Hoe kunnen we dat een beetje inperken?

Bovendien, vijf paarden eten meer dan drie. We kwamen er al snel achter, dat we met onze hectare weiland niet meer kunnen hooien.  Oke, hooi kunnen we inkopen. Maar toen het ook nog heel droog werd, veranderden onze weides in dorre, kale vlaktes en moesten we in de zomer al gaan bijvoeren ...

en dat is de wereld op zijn kop. Ons land ligt op het hoogste punt van de oude es tussen Eldijk en Wachtum. Water zakt er snel weg. Hogere grasproductie door mesten en sproeien leek een noodzakelijke oplossing.

Terwijl de paarden voor de zon schuilden onder een afdak, ging Paul aan de slag. Bemesten was zo gebeurd, maar het verplaatsen van de sproeiers was arbeidsintensief. Het is hard werken om een nieuwe balans te vinden!

Zaterdag 4 september - Marja