Weblog - Juli 2009

Ruimte

Laatst gaven we een paardenworkshop bij Erfgoed Bossem. De deelnemers kwamen voor een groot deel uit de Randstad. Sommigen hadden de reis per trein gemaakt. "De mensen hier zijn zo vriendelijk", was ze opgevallen.

Ik heb zelf ervaren wat het betekent met veel mensen op een kluitje te wonen. Vaak scherm je je af voor een groot deel van de indrukken van buitenaf. Waar meer ruimte is, kun je meer ontspannen zijn. Hoef je ook minder assertief te zijn om je eigen persoonlijke ruimte te claimen.

Het oosten van het land heeft die weidsheid nog. De druk is er minder groot. Wij zijn bevoorrecht, wonen heerlijk in een ruim huis op een stuk grond van anderhalf hectare met onze buren op enige afstand. We komen thuis weer op adem.

We gaan altijd met enige aarzeling op vakantie. Hoe leuk het ook is om nieuwe dingen te zien, het vraagt, dat we op een camping, in een huisje of hotel, weer dichter op elkaar kruipen. Op elkaar als gezin, maar ook op anderen.

We kijken elkaar aan, als de camping in het weekend helemaal is volgelopen. De anderhalve hectare die we thuis hebben delen we nu met honderden andere gezinnen! We slaken dan ook altijd weer een zucht van verlichting als we ons eigen erf opdraaien.

Woensdag 29 juli 2009 - Marja









Zelf doen

We doen graag alles zelf. Afkomstig uit de tijd, dat we nog studeerden. We wilden ons prettig voelen in onze omgeving en die naar onze hand zetten. Veel geld hadden we niet, maar we konden wel zelf schilderen, vloeren leggen en gordijnen naaien.

We hebben in de loop der jaren onze vaardigheden uitgebreid. Hoewel we op gezette tijden graag gebruik maken van een vakman, doen we nog steeds veel zelf. Soms wel minder graag. Ons huis is veel groter geworden, net als onze tuin en daarnaast hebben we weilanden, paarden en een bedrijf.

Het wordt zo bij elkaar wel veel om nog steeds allemaal zelf te doen. We zijn altijd bezig en eerlijk gezegd zijn sommige werkzaamheden gewoon niet leuk. We proberen de zaken wat praktischer en efficienter te regelen, zodat ze minder tijd en energie kosten.

Zo had Paul besloten, dat hij niet meer ging hooien. De paarden zouden het gras gewoon kort houden en hooi voor de winter zou hij gaan inkopen.

Maar de droge en warme weersomstandigheden zorgden er voor dat het gras zichzelf tot hooi verklaarde. Zo zat Paul toch weer op de trekker (en vond het nog leuk ook).

Zaterdag 11 juli 2009 - Marja